wtorek, 9 lutego 2016

Absurd

Wzięłam głęboki, trzydniowy oddech, porozmawiałam z wieloma Mądrymi Głowami i już mogę na spokojnie opisać, co mi tak ciśnienie podniosło w zeszły piątek... A więc posłuchajcie...

Są cztery stopnie upośledzenia: lekkie, umiarkowane, znaczne i głębokie.

Zgłosiliśmy się do poradni psychologiczno-pedagogicznej, żeby zbadać Roszkowi poziom upośledzenia. Przy diagnozie pod kątem autyzmu zasugerowano, że może być to upośledzenie w stopniu znacznym. Roszek nadal w papierach ma wpisane lekkie. Chodzi mi ciągle po głowie przedszkole specjalne - że może jednak Roś tam by był na swoim miejscu, bo na integracyjne jest po prostu za mało sprawny intelektualnie.

Zasiedliśmy do badania - Pani psycholog, Roszek i ja. Roś zrobił jedno zadanie i ani jednego więcej. Resztę badania uzupełniono o wywiad ze mną - je sam połowicznie, ubrać się nie potrafi, bawić z dziećmi też nie, zdań nie używa itd. Tego nie umie, tego nie potrafi, a tamto Mu nie wychodzi.

Pani podliczyła wynik i się zafrasowała.


Wyszło głębokie.


I co teraz? - pytam.

Zajęcia rewalidacyjne. Tzw. Szkoła Życia. Bo do specjalnego przyjmują tylko z umiarkowanym i znacznym.

Brak mi słów i cierpliwości.
Brak mi tchu.
Brak mi sił.

Dwa lata temu przyszłam do tej samej Pani z prośbą o zmianę orzeczenia z lekkiego na umiarkowane, żeby Roszek mógł pójść do specjalnego przedszkola. Pani stwierdziła, że nie ma sensu Go badać, niech jak najdłużej chodzi do przedszkola w towarzystwie zdrowych dzieci. Przedszkole specjalne odradziła. Pewnie gdyby wtedy został zbadany, wyszłoby Mu upośledzenie w stopniu znacznym i poszedłby tam, gdzie powinien. Teraz, po dwóch latach, okazuje się, że Roszek do specjalnego JUŻ się nie nadaje.
Postępów nie poczynił, a jest sporo starszy.

Test pokazał, test nie kłamie.

Tłumaczę spokojnie: Przecież sama Pani stwierdziła, że to leniuszek i kombinator, że udaje, że nie rozumie, bo Mu się nie chce pracować. Być może Roszek może dać z siebie więcej, tylko trzeba Go przycisnąć. Nie skazujmy go od razu na Szkołę Życia, skoro jeszcze nie spróbowaliśmy w przedszkolu specjalnym. Jeśli tam nie uczyni postępów, to zawsze może pójść niżej. Ale dajmy Mu szansę.

Ale test pokazał, test nie kłamie.
Stary, trzydziestoletni test, napisany na maszynie do pisania i tak skserowany.

NIC JUŻ NIE MOŻNA ZROBIĆ.

Opcje są trzy.

1. Proszę o wydanie takiego orzeczenia i Roś ląduje w tzw. Szkole Życia. Nie pójdzie do przedszkola specjalnego ani do szkoły specjalnej (choć dwa lata temu był na to za mądry).

2. Nie wnioskuję o wydanie orzeczenia - Roszek dalej hasa sobie z orzeczeniem o upośledzeniu w stopniu lekkim (choć ma co najmniej znaczne). Może chodzić do zwykłych i integracyjnych przedszkoli, ale do specjalnego nie.

3. Za jakiś czas znowu zgłaszamy się na powtórne badanie i modlimy się, by poszło lepiej. Zważywszy na to, że Roś od roku stoi w miejscu i demonstruje arystokratyczną niechęć do czegokolwiek, szanse są marne.


Obudźcie mnie.
Potrząśnijcie mną, bo chyba śnię na jawie.

Czyli mamy wybór między LEKKIM a GŁĘBOKIM.
Między przedszkolem integracyjnym lub Szkołą Życia.

Dlaczego o przyszłości mojego dziecka decydują cyferki?
Dlaczego o życiu mojego dziecka (i naszym) decyduje ktoś, kto widzi Go raz na dwa lata, i to w sztucznej, gabinetowej sytuacji?
Dlaczego nikt nie pokwapi się spytać terapeutów, którzy z dzieckiem pracują na co dzień i mają odmienne zdanie na jego temat? - wszyscy są zgodni, że Roszek nie ma głębokiego upośledzenia, tylko znaczne. I jest ZNACZNIE leniwy, oporujący w terapii.
Dlaczego moje dziecko dwa lata temu miało zmarnieć w specjalnym przedszkolu, a teraz JUŻ się do Niego nie nadaje?!?!


Życie nieustannie mnie zadziwia.
Zaskakują mnie ludzie, instytucje, zbiegi okoliczności i zrządzenia losu.

Sama siebie zaskakuję, że nie krzyczę, nie awanturuję się, nie rozdzieram koszuli, nie miotam przekleństwami w miejscach publicznych.

Jestem miła, spokojna, uśmiechnięta.







A w środku kipi.










9 komentarzy :

  1. Mój Łukaszek ( wada serduszka HRHS, wodogłowie pokrwotoczne) w tej chwili ma 7 lat i od dwóch chodzi do przedszkola dla dzieci niepełnosprawnych, a w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanym dwa lata temu, ma wpisane upośledzenie w stopniu lekkim. Pamiętam, że kiedy załatwiałam miejsce w przedszkolu specjalistycznym (Łukaszek chodzi tam do grupy wysoko funcjonującej, jednak ma tam wyjątkowo troskliwą opiekę i dużo terapii podczas pobytu - czego z pewnością nie byłoby w przedszkolu integracyjnym)byłam na spotkaniu z dyrektor tego przedszkola i to ona zwróciła uwagę, żeby na opinii, która określa stopień niepełnosprawności, było napisane w zaleceniach : Objąć kształceniem specjalnym w przedszkolu ogólnodostępnym lub integracyjnym lub specjalnym, do czasu osiągnięcia gotowości szkolnej " i tylko z takim zapisem była możliwość zapisać Łukaszka do przedszkola specjalnego, podczas kiedy upośledzenie ma w st. lekkim. Może jest szansa w przypadku Roszka również uzyskać taki zapis i wówczas będzie miał miejsce w przedszkolu specjalnym. Pozdrawiam magda

    OdpowiedzUsuń
  2. Madziu zmagamy sie z tym samym.Gabrysia ma niepełnosprawność sprzężoną a nie wpisali nam tego w orzeczeniu.Przegapilismy i teraz Gaba dużo traci.Niepełnosprawność głeboka choć w Jej szkole twierdzą że ma znaczną - wła$nie ludzie którzy z nią pracują.Znają dziecko.W maju stajemy ponownie na komisje i tym razem ich tam chyba zjem.Będe się odwoływać wszedzie gdzie się da.

    OdpowiedzUsuń
  3. A nie ma w tej poradni innej p.psycholog?Dzieci zdolne inaczej nie z każdym chcą współpracować.Jedno spotkanie i już WYROK

    OdpowiedzUsuń
  4. Na komisji mojej Córci Pani psycholog wpisała upośledzenie umysłowe w st.umiarkowanym "na oko". Nie miała jak zbadać niemówiącego dziecka. Ot, profesjonalistka...

    OdpowiedzUsuń
  5. Aż się nie chce wierzyć w to co się czyta.
    Ja bym szukała innej pani psycholog. W poradniach cześć kadry nie ma pojęcia co robi.....
    ja kiedyś musiałam się zmierzyć z panią psycholog lat 55- 60. Kobieta skończyla studia 30 35 lat temu? I chyba zatrzymała się w miejscu. Nie wierzyłam w to co ona do mnie gadała. Szczególnie ze moj synek ma autyzm, a to zaburzenie tyle lat temu bylo malo znane.
    I takie osoby decydują o losie naszych dzieci.
    Znajdź nowa poradnie/psychologa? Najpiej prywatna, niech zrobią dokładne testy.

    OdpowiedzUsuń
  6. Niech pani pojedzie z synem do innej poradni do dużego miasta. Polecam prywatną fundację Promyk Słońca we Wrocławiu w ich siedzibie jest Niepubliczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna oni nie pracują na starych testach sprzed 30 lat...

    OdpowiedzUsuń
  7. Tylko niestety orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego musi być wydane przez poradnię publiczną.
    Pozdrawiam i trzymam kciuki za walkę z systemem. Warto się wybrać do innej psycholog - orzeczenie wydaje nie tylko ona, ale zespół.
    Karina

    OdpowiedzUsuń
  8. My stajemy z Ewą na kolejnym orzekaniu za miesiąc.
    Po ataku padaczki,który ją bardzo uwstecznił byłam na bardzo ważnym i długim badaniu w "Tęczy serc" w Szczecinie.
    Do diagnozy brano pod uwagę 5 parametrów rozwojowych:- motoryka precyzyjna

    - inteligencja wzrokowa

    - mowa i wiedza ogólna

    - rozumienie liczb

    - samodzielność.
    Po badaniu wykreślany jest profil rozwojowy dziecka.A taki dokument jest niepodważalny i z nim idę do poradni.Bo tam czas ograniczony i od humoru Ewy może zależeć,czy w ogóle cokolwiek zrobi.
    Może spróbować w ten sposób?

    OdpowiedzUsuń
  9. Przy moim synku, mielismy diagnozę prywatna, gdzie wyszlo uposledzenie w stopniu umiarkowanym, i w poradni państwowej już nam nie robili, tylko na orzeczniu przepisali to, co było w prywatnej. W zaleceniach było przedszkole integracyjne albo specjalne, a my poslalismy dziecko do samorządowego i nie zaluje tej decyzji. W poradni chcieli go dac do zamkietego osrodka z internatem, gdzie mialby uczyc się obrazkow, bo wg pani neurologopedy moje dziecko nigdy może się nie nauczyć mowic czegokolwiek. Minelo potora roku od tego czasu, i synke mowi samodzielnie zdania, np. mamo daj mi ziupki. Także nie słuchaj pani psycholog i uwierz w Roszka, i nie dajcie się im !

    OdpowiedzUsuń